Zabytkowy dworzec w Oleśnicy jak nowy
Zakończyła się przebudowa pochodzącego z 1868 roku dworca kolejowego w Oleśnicy. Udostępniony został pasażerom zabytkowy, a dzięki zrealizowanej inwestycji nowoczesny obiekt, z komfortową strefą obsługi podróżnych oraz przestrzenią przeznaczoną na aktywność mieszkańców.
Dworzec kolejowy w Oleśnicy powstał w okresie intensywnego rozwoju prywatnych kolei w latach 60. XIX w. Wzniesiono go z czerwonej, nietynkowanej cegły w typowym dla tego okresu rozwoju kolei stylu przemysłowym z elementami stylu arkadowego. Obiekt wielokrotnie w swojej historii był przebudowywany, a kolejne zmiany pozostawiały charakterystyczne dla swojej epoki artefakty. Niektóre odsłoniły się dopiero w czasie obecnie prowadzonych robót budowlanych i zostały poddane renowacji po konsultacjach z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.
Z wnętrz pierwszego dworca zwracają uwagę arkady pierwotnego wejścia głównego w lokalu, w którym teraz jest piekarnia. Z czasu pierwszej rozbudowy pozostały żeliwne kolumny w poczekalni i pomieszczeniach aktualnej kręgielni i wyeksponowane w nowym miejscu wsporniki stropu w holu kasowym, klatki schodowe oraz drewniany, ozdobny sufit belkowo-kasetonowy w dawnym pasażu. Z poczekalni 1 klasy z końca XIX w. pozostał fragment polichromowanego sufitu, wyeksponowany na ścianie przy wejściu do piekarni i kręgielni. Z międzywojennej modernizacji – rekonstruowane ceramiczne okładziny ścian i część posadzek, natomiast z okresu PRL metaloplastyka drzwi do poczekalni, luksferowe ścianki i neony: kasy biletowe oraz bagaż. Wszystko to wkomponowane zostało we współczesną aranżację wnętrz.
Dzięki przebudowie w budynku powstała nowoczesna i komfortowa przestrzeń obsługi podróżnych. Jest tu poczekalnia z wydzielonym miejscem na hol, ogólnodostępne toalety, pomieszczenie dla matki z dzieckiem oraz kasa biletowa. Przestrzeń dla podróżnych zdobią cztery neony. Trzy z nich w formie napisów: kasy biletowe, bagaż i usługi zostały poddane renowacji. Pojawił się także nowy neon: kręgielnia.
Co ciekawe, w części północnej budynku zachowała się piękna, historyczna klatka schodowa. Schody wykonano na konstrukcji stalowej, z dekoracyjnymi stopniami. Zachowały się one w niezmienionej formie niemal na całej wysokości i są cennym przykładem historycznego detalu łączącego nowoczesną kiedyś technologię z wyrafinowaną formą zdobniczą.
Dworzec został w pełni przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami poprzez likwidację barier architektonicznych oraz wprowadzenie szeregu usprawnień. W przestrzeniach związanych z obsługą podróżnych pojawiły się ścieżki prowadzące dla osób niedowidzących i niewidomych, dotykowe mapy dworca, kontrastowe wyposażenie poczekalni oraz oznakowanie tabliczkami Braille’a. Obiekt wyposażony został także w nowoczesne systemy bezpieczeństwa i inteligentne systemy zarządzania budynkiem.
Ważnym aspektem inwestycji było porozumienie podpisane pomiędzy PKP S.A. a Samorządem Oleśnicy, w ramach którego miasto zobowiązało się do wynajęcia przestrzeni na dworcu. Pozwoliło to na połączenie w budynku funkcji obsługi podróżnych z atrakcyjnymi usługami dla mieszkańców. Dzięki temu na parterze znajduje się kręgielnia, a na piętrze są pomieszczenia gminne z funkcjami dla mieszkańców o łącznej powierzchni niemal 800 mkw.
Ale zmiany wewnątrz dworca to nie wszystko. Rewitalizacji poddane zostało także bezpośrednie otoczenie budynku. Ułożono nową nawierzchnię terenu przy dworcu. Pojawiły się także elementy małej architektury (ławki, kosze, oświetlenie). Jedną z ciekawostek jest przywrócenie wewnętrznego dziedzińca, który pełnił niegdyś funkcję ogrodu-poczekalni. Było to możliwe dzięki rozbiórce przybudówek powstałych w II połowie XX wieku. Przy dworcu powstały także wiata śmietnikowa i miejsca postojowe dla samochodów osobowych oraz stojaki na rowery.
